۱۳۹۰ فروردین ۱, دوشنبه

نوروز ۱۳۹۰بر همه هموطنان خجسته باد

نوروز ۱۳۹۰بر همه هموطنان خجسته باد
اعلاميه ۹حزب و سازمان اپوزسيون به مناسبت فرارسيدن نوروز

فرا رسيدن نوروز، نخستين روز بهار را به همۀ هموطنان در ايران و در سراسر جهان شاد باش مي گوئيم.
امسال نوروز و نو بهار در زماني فرا مي رسد که طي سال گذشته نيز، هجوم حکومت به جنبش اعتراضي مردم و نقض حقوق بشر با شدت تمام ادامه يافت. فعالان جنبش هاي اجتماعي باز هم دستگير، شکنجه و زنداني شدند و در دادگاه هاي فرمايشي به حبس هاي طويل المدت و اعدام محکوم گشتند. طي يک سال گذشته نيز، رژيم با يورش به تظاهرات مردم، جنبش هاي اجتماعي زنان، کارگران، دانشجويان ، دانشگاهيان، و تشديد هر چه بيشتر فضاي امنيتي و پليسي به ويژه در مناطق تحت ستم اتنيکي همچون بلوچستان، آذربايجان، کردستان و...، و سرکوب خواست ها و اعتراضات آنها، افزايش اعدام هاي سياسي، بازداشت فعالان حقوق بشر، روزنامه نگاران و ... تلاش کرد که جو ترس وحشت را در جامعه گسترش دهد. تعدادي از مخالفان حکومت با اتهامات واهي به دار آويخته شدند. تلاشگران سياسي، فرهنگي و مدني تحت تحقيرآميزترين شرائط در زندان ها به بند کشيده شدند. اکنون بيش از يک ماه است که در پي تظاهرات مردم در
۲۵ بهمن ماه و اول اسفند و کشته شدن چند نفر، حکومت تعداد زيادي از شرکت کنندگان در تظاهرات اخير را دستگير کرده و حتي آقايان موسوي، کروبي و همسرانشان را به نقطه نامعلومي برده و تمامي ارتباطات آن ها با بيرون و اعضاي خانواده شان را قطع کرده اند. سردمداران حکومت جمهوري اسلامي سراسيمه تر از پيش، با تهديد و طرد جناح ها و نيروهاي درون نظام در تلاش اند تا صفوف خود را براي سرکوب جنبش مردم يکدست کنند، اما شکاف ها در صفوف آن ها عميق تر از آن است که چنين امکاني را فراهم سازد و جنبش مردم قدرتمند تر از آن است که با ادامه سياست سرکوب خشن کنوني، از ميدان به در شود.
سال
۸۹، سالي ديگر در تداوم مبارزه عليه استبداد مذهبي حاکم بر کشور بود. در اين سال جنبش آزاديخواهي مردم ايران با ايستادگي و مقاومت خود حکومت را به چالش کشيد و عرصه را بر مستبدان حاکم تنگ تر نمود. در هر مناسبتي و هر جا که فرصت يافت حضور خود را اعلام داشت و در آخرين ماه هاي سال همگام با جنبش هاي ضد استبدادي منطقه، که پايه هاي ديکتاتوري در مصر و تونس و ... را به لرزه درآورده است، برآمد نويني را تجربه کرد و با تجمعات گسترده در ۲۵ بهمن، اول اسفند و ... يک گام فراتر نهاده، ارکان سرکوب ديکتاتوري حاکم و در راس آن ولي فقيه، علي خامنه اي را مورد هدف قرار داد.

در سال
۸۹ شرائط گذاران زندگي براي اکثريت مردم کشور ما دشوارتر شد. رژيم جمهوري اسلامي ايران باز هم با ادامه سياست خارجي تنشزاي خود در عرصه بين المللي، بي اعتنا به درخواستهاي جامعه جهاني و قطعنامههاي سازمان ملل، هر گونه تلاشي براي پايان دادن به بحران اتمي را عقيم گذاشت و متقابلا شوراي امنيت با تصويب قطعنامه ۱۹۲۹ تحريمهاي اقتصادي عليه کشور ما را تشديد نمود و تدابير کشورهاي غربي و متحدان آنها در گسترش اين تحريمها، اقتصاد کشور ما را با مشکلات جدي مواجه ساخت. تمامي بخشهاي توليدي، که وابسته به تکنولوژي و واردات از خارج بودند، سخت در مضيقه قرارگرفتند. معاملات با خارج و مبادلات با کشورهاي ديگر دچار اختلال شد. امروز اقتصاد کشور ما در نتيجه تحريمهاي بينالمللي، و سياستهاي اقتصادي ويرانگر دولت احمدي نژاد، بيش از پيش زمينگير شده است. ورشکستگي، بيکاري و فقر گستردهتر، سفره بخش عظيمي از مردم کشور تهيتر گشته است. تصويب و اجراي «طرح هدفمند سازي يارانه ها» هم مزيد بر علت شده است. در آستانه سال جديد مردم کشور ما با افزايش نجومي هزينه مايحتاج اوليه زندگي خود مواجه اند و کمرشان در زير بار تورم و گراني خم شده است. اجراي اين طرح به تعطيلي بسياري از موسساتي انجاميده که توليد در آن ها با استفاده از انرژي ارزان ممکن بود. اين امر از يک سو منجر به افزايش تعداد بيکاران و از سوي ديگر ناتواني هر چه بيشتر بازار کار در جذب نيروي جوان کشور شده است.
دولت همزمان با اجراي طرح هدفمندسازي يارانهها با تجهيز نيروهاي سرکوب خود کوشيد که با نارضايتي مردم تحت عنوان «فتنه اقتصادي» به مقابله برخيزد و با ريختن پول به حسابهاي بانکي مردم ، دامنه نارضايتي
ها را در ابتداي اجراي طرح، محدود تر سازد. کشف «فتنه اقتصادي» و بسيج نيرو عليه اعتراضات مردم تحت اين عنوان، نشاندهنده هراس حکومت از برافروخته شدن شعله اعتراضات مردم عليه سياست اقتصادي ويرانگر خود است.
سال
۸۹ با تحولات عظيم در منطقه و جهان به پايان رسيد. نسيم آزادي در منطقه وزيدن گرفته است. پايه هاي ديکتاتوريهاي منطقه در زير پاي مبارزات آزاديخواهانه مردم به لرزه درآمده است. مرزهاي سانسور و سرکوب بيش از پيش درهم شکسته شده است و ادامه حکومت سرنيزه در دنياي به هم پيوسته و بدون مرز کنوني، غير ممکنتر شده است. سقوط ديکتاتوريها فقط به مصر و تونس منحصر نخواهد شد. کشتار مردم معترض در ليبي، ديکتاتوري قذافي را نجات نخواهد داد. در کشور ما نيز حاکميت سازماندهندگان کهريزک ها و ده ها فاجعه ديگر، دوام نخواهد داشت. دوران تکيه بر سرنيزه ها ديگر به سر رسيده است و جامعه ما ناقوس مرگ ديکتاتوري را بسيار پيشتر از ديگر مردم منطقه به صدا در آورده است.
بهار شکوفان طبيعت امسال هم در شرائطي پا به ميهن ما ميگذارد که در آن از شکفتن آزادي هنوز خبري نيست و جمهوري اسلامي هر چه را که سمبل آزادي است، دشمن ميپندارد. با رقص و پاي کوبي در ستيز است. خنده و شادي را کفر مي
انگارد. رنگهاي شاد را بر نميتابد. گريه را ميستايد، عزا را ميپرستد، غم واندوه را ميپسندد و مرگ و نيستي را دوست ميدارد. براي مبارزه با اين حکومت کافي است گل و سبزه کاشت، هفت سين آراست، زردي روي به سرخي آتش سپرد ، ماهي سرخ به آب انداخت، پاي کوبيد و دست افشاند و با رقص و شادي به استقبال چهارشنبه سوري که در راه است به خيابانها شتافت. و نوروز را با ديد و بازديد با همديگر و به ويژه با ديدار از خانواده آسيب ديدگان و زندانيان سياسي، پشت سر نهاد.
ما احزاب و سازمان هاي سياسي جمهوريخواه مدافع حقوق بشر و طرفدار آزادي و برابري و دموکراسي و جدايي دين و دولت در اين نوروز ، سالي پر از شادي، سرشار از موفقيت و آميخته با عطر تازه اميد، براي مردم ايران آرزو ميکنيم و اميدواريم که سال
۱۳۹۰، سال مقاومت متحدانه تر در برابر سياستهاي حکومت جمهوري اسلامي در تمامي عرصه ها، سال شکستن سد ديکتاتوري و استبداد و گام نهادن در راه ايجاد جامعهاي آزاد و عادلانه براي همه مردم ايران باشد. ما فرا رسيدن نوروز را با ياد گرانقدر همه مبارزان راه آزادي، همه آزاد زنان و آزاد مردان دليري که با داس استبداد بر خاک افتاده اند، به همگان شادباش ميگوئيم. به زندانيان سياسي که سال نو را به دور از عزيزانشان در زندانهاي پرشمار جمهوري اسلامي سپري ميکنند، درود ميفرستيم. با ارج گذري بر ايستادگي روشنفکران و هنرمندان در برابر تهاجم استبداد، دستان تمامي هموطناني که در راه آزادي مبارزه ميکنند، از کردستان گرفته تا بلوچستان، از مازندران تا خوزستان، از آدربايجان تا خراسان، از يزد تا تهران، از اهواز تا لرستان و گرگان در هر گوشه ديگري از اين جهان، به گرمي ميفشاريم. اميدواريم که در پرتو رزم مشترک همه تلاشگران راه استقرار دمکراسي در ايران، اين بذرها برخاک نمانند و مبارزه براي آزادي، بساط جور و ستم سياه استبداد حاکم را برچيند و صبح آزادي در بهار استقرار دمکراسي ، به دور از ترور و تهديد، بدون هراس از بازداشت و محاکمه به خاطر انديشه، بدون ‏سانسور و سرکوب و بدون داشتن غم کار و نان، بر افق ميهنمان بردمد.
به اميد آن روز، هر روزتان نوروز و نوروزتان پيروز و خجسته باد!

اتحاد جمهوريخواهان ايران
حزب دمکرات کردستان ايران
حزب دمکراتيک مردم ايران
حزب کومه‌له کردستان ايران
جبهه ملي ايران ـ اروپا
سازمان اتحاد فدائيان خلق ايران
سازمان فدائيان خلق ايران (اکثريت)
کميته هماهنگي شوراي موقت سوسياليست‏هاي چپ ايران
شوراي همآهنگي جنبش جمهوريخواهان دمکرات و لائيک ايران

دوشنبه
۲٣ اسفند ۱٣٨۹ - ۱۴ مارس ۲۰۱۱



۱۳۸۹ اسفند ۲۶, پنجشنبه

شادباش بهاری

زمستون آخرین نفسهاش رو می کشه و یکی دو روز دیگه بهار طبیعت از راه می رسه، در حالی که در زندان بزرگی بنام ایران از بهار خبری نیست هر چند که طبیعت نفسی تازه می کشه.

رسیدن بهار رو به همه ی شما عزیزان، چه اونهایی که بجای نشستن و منتظر بهار بودن در تلاشند تا بهار به سرزمینمون بیاد و چه شما عزیزانی که در انتظار رسیدن بهار لحظه شماری می کنید شادباش می گم. امید طنین قدمهامون رو بسوی فردایی روشنتر پرصداتر و استوارتر می کنه. به امید بهاری نه چندان دور و نه چندان دیر.

بهارا باش کاین خون گل آلود
بر آرد سرخ گل چون آتش از دود
بر آید سرخ گل ، خواهی نخواهی
وگر خود صد خزان آرد تباهی
اگر خود عمر باشد ، سر بر آریم
دل و جان در هوای هم گماریم
میان خون و آتش ره گشاییم
ازین موج و ازین توفان برآییم
دگربارت چو بینم ، شاد بینم
سرت سبز و دلت آباد بینم 

متن کامل این شعر زیبای هوشنگ ابتهاج رو در اینجا می توانید بیابید: 

http://golshancenter.persianblog.ir/post/119

هیچ حیوانی به حیوانی نمی دارد روا

هیچ حیوانی به حیوانی نمی دارد روا
آنچه این نامردمان با جان انسان میکنند...

ببینید بر سر جوان مردم چه آورده اند. همه جای دنیا دولت ها پول خرج میکنند تا یک روز به عمر یک مریض اضافه کنند. در کشور بخت برگشته و ملازده ما جوان رشید را میگیرند و شکنجه میکنند و میکشند و بعد هم جسدش را روی زمین میکشند.

میدانید چرا؟
برای اینکه میدانند حافظه تاریخی ما کوتاه است.
برای اینکه ما اینها را خواهیم بخشید
شاید چند سال دیگر بهشان رای هم دادیم

ما جنایت های سال 60 را دیدیم
قتل عام 67 را دیدیم

میگفتند که به دختران تجاوز میکنند- زن هفتاد ساله را شکنجه میکنند و میکشند
با برانکار جوانها را میبرند پای دیوار اعدام

حرفی نزدیم

گفتیم غلو میکنند

گفتیم خوب هر کی وارد سیاست بشه همین بلا هم سرش میاد.

در خارج آمدند و ترور کردند و کشتند گفتیم خوب ما را که نکشته اند.

مارا که شکنجه نکرده اند

حجاریان و جلایی پور و خلخالی شدند اصلاح طلب
موسوی خوئینیها که رییس دادگاه مرگ بود شد اصلاح طلب

مخملباف شد فیلمساز و هنرمند

اپوزیسیون ما شد محمدرضا خاتمی و آقاجری

زندانی سیاسی ما شد اکبر گنجی
خاتمی شد دکتر و فیلسوف

به لاجوردی گفت خدمتگزار
به دانشجویان گفت اوباش

جوانمان را از پنجره پرت کردند پایین
یادمان رفت

یادمان رفت که بر سر داریوش و پروانه فروهر
مختاری
پوینده
سعیدی سیرجانی
چه آمد
و خاتمی چه کرد

دخترانمان
کودکانمان در کشورهای همسایه خرید و فروش میشوند

جوانانمان چشم و کلیه شان را میفروشند

اعتیاد و فساد بیداد میکند
یادمان میرود
عیبی ندارد

گفتیم در عوض رنگ مانتوها شاد شد
دیگه کسی به ماهواره زیاد سخت نمیگیره

ما زود یادمان میرود
برای اینکه نفع ما در فراموشی است
برای اینکه فراموشی
آسان تر از ایستادن و نه گفتن و فحش خوردن
و کتک خوردن و زندانی شدن و مارک و برچسب تروریست خوردن است

و این چرخه ادامه خواهد داشت

تا روزی که ما بفهمیم که هیچ چیزی به خصوص آزادی
نه آسان به دست می آید و نه کسی مجانی به آدم تقدیم میکند

تا روزی که چشممان را از سراب برداریم و به دریایی که بی دریغ خودش را جلو ما پهن کرده نگاهی دقیق بیندازیم

تا آن روز

هر وقت فراموشی به سراغمان آمد
چهره خونین شوانه قادری
جوان رشید کرد را
که هر جای دیگر این دنیا بود الآن شاید زنده بود
را به خاطر بیاوریم...


از دوستی در فیس بوک

دیدن عکسهای این آلبوم رو به هر کسی توصیه نمی کنم. انسانیت از دیدن این عکسها بلرزه در می آد:




۱۳۸۹ اسفند ۱۰, سه‌شنبه

لباس شخصی ها

لباس شخصی ها اوباش بسیجی و سپاهی هستن که از ابتدای برقراری حکومت اسلامی مورد استفاده ی حکومت بوده اند برای سرکوب مخالفان. اینها دو دسته اند. کسانی که در سرکوب شرکت می کنند و کسانی که تظاهرات رو به انحراف می کشونن. با بخاطر سپردن چند نکته  می شه خود فروخته های نفوذی رو که قصد ضربه زدن به راهپیمائی ها رو دارن شناخت و ترفندهاشون رو رو نقش بر آب کرد.
بعضی‌ از لباس شخصیها خودشون رو به ابتدای صف مردم معترض میرسونن و با کوچیک‌ترین حرکت از جانب نیروهای نظامی با وانمود کردن به اینکه خیلی‌ ترسیده اند و هراسون نشون دادن خودشون سعی‌ می‌کنن ایجاد ترس و وحشت را در میان مردم چند برابر کنند و با حالتی که حسابی‌ جلب توجه می‌کنه پا به فرار میذارن و مدام فریاد میزنن فرار کنین فرار کنین!
اول :
افرادی که دوربین موبایل خود را برای فیلمبرداری به سمت چهره ی مردم میگیرند به جای آنکه از صحنه ی درگیری فیلمبرداری کنند البته ممکن است، در شرایطی شخصی تازه کار و ناشی که از مردم است اینکار را انجام دهد در این صورت به آن فرد ابتدا تذکر دهید و سپس با خارج کردن حافظه ی موبایلش گوشی را به او پس دهید توجه کنید حتما حافظه را از وی بگیرید تا امکان بازیابی تصاویر نباشد
دوم:
به کفش های افراد توجه کنید برخی از لباس شخصی ها کفش های نظامی به پا دارند
سوم:
افرادی که پیراهن خود را روی شلوار انداخته اند یا کت هایی بلندتر از معمول به تن دارند در صورت برخورد با این افراد سعی کنید به صورتی هوشیارانه با آن فرد تماس بدنی پیدا کنید و خیلی سریع دستهایتان را در اطراف کمر معمولا سمت چپ شکم و پشت و بغل بدنش بکشید تا مطمئن شوید اسلحه یا بی سیم نداشته باشد
چهارم:
گاهی اوقات لباس شخصی های نفوذی علائم و نشانه هایی را با هم و با موتور سواران رد و بدل میکنند پس اگر چنین صحنه ایی را دیدید بدون شک آن فرد یک لباس شخصی نفوذی است
پس از شناسایی لباس شخصی های نفوذی آنان را بلافاصله بازداشت کنید و با گرفتن وسایل همراهش و کارت شناسایی به علاوه ی عکسی از چهره اش او را رها کنید
و با انشار هویت و تصویر آنان را افشا کنید
باید دانست که لباس شخصی ها بسیار آسیب پذیرند و معمولا از پشتیبانی پلیس برخوردار نیستند.